De belangrijkste gebeurtenissen uit de geschiedenis van de LVMP.

Heden

De LVMP heeft momenteel ca. 400 leden. Waarvan zo’n 350 daadwerkelijk in ziekenhuizen werken. De vaste kern zet zich actief in voor beroepsbelangen en voor de kwaliteitsbevordering van de beroepsuitoefening. De onderlinge informatie-uitwisseling tussen de leden, de gezamenlijke inzet voor een zo goed mogelijk wetenschappelijk peil van psychologisch handelen en zo optimaal mogelijke werkomstandigheden, maakt de LVMP een inspirerend thuisfront voor de medische  psychologie.

2014

Sinds een aantal jaren wordt de terminologie binnen de PAZ/LVMP strikter gehanteerd, om het beeld naar de buitenwereld zo eenduidig en helder mogelijk te maken over beroep en werkveld.

Wij zijn BIG-geregistreerde psychologen (of in opleiding daartoe), dus gezondheidspsycholoog, psychotherapeut (basisberoep wet BIG art. 3), klinisch psycholoog, klinisch neuropsycholoog (specialistisch beroep wet BIG art. 14). Ons werkveld is medische psychologie.

Om die reden is na tien jaar het dienstmerk ‘MEDISCH PSYCVHOLOOG LVMP’ opgeheven.

2004

Dienstmerk: De LVMP stelt het dienstmerk MEDISCH PSYCHOLOOG LVMP in.

2002

Samen met Belgische collega’s: Voor het eerst werd een lustrumcongres in het buitenland georganiseerd. In de mooie locaties van het congrescentrum van de universiteit van Gent werd in samenwerking met Belgische collega’s en congres georganiseerd ‘Het mes op de ziel’: Psychologische aspecten van chirurgie.

1997

Lustrum: In 1997 vond het Lustrumcongres van de PAZ plaats in het Kurhaus te Scheveningen. Er werd een boek uitgegeven:”5e Lustrum PAZ: 25 jaar psychologie in Algemene/academische Ziekenhuizen”.

1995

LVMP: In 1995 werd een zustervereniging van de PAZ opgericht, de LVMP: Landelijke Vereniging van Medisch Psychologen.
Wolter Goeman Fonds: Ter nagedachtenis aan Wolter Goeman (1945-1993) werd het Wolter Goeman Fonds opgericht vanuit de LVMP. Wolter Goeman was van 1987 tot 1993 PAZ bestuurslid. De gelden in dit fonds zullen worden toegekend aan hen die substantiële bijdragen leveren aan de ziekenhuispsychologie.

1994

Visitatie: In 1994 werd door de PAZ een visitatiereglement ingesteld. De PAZ hecht veel waarde aan kwaliteitsbeleid. Sindsdien zijn al vele afdelingen klinische psychologie of medische psychologie van ziekenhuizen gevisiteerd.

1988

Rapport Klinisch Psycholoog in Ziekenhuizen en Verpleeghuizen: Publicatie van het “Rapport Klinisch Psycholoog in Ziekenhuizen en Verpleeghuizen”, uitgebracht door de Nationale Raad voor de Volksgezondheid (N.R.V.) te Zoetermeer. Daarin werd voor het eerst stelling genomen over de positie, de taak en de funktie van de klinisch psycholoog in het algemeen ziekenhuis. Ook m.b.t. de kwantitatieve normering werden duidelijke uitspraken gedaan. Het rapport van de N.R.V. werd op verzoek van de staatssecretaris van WVC samengesteld en met een advies aan de staatssecretaris ter beschikking gesteld.

1987

Academische en categoraal: Vanaf 1987 werd besloten ook medisch psychologen uit academische ziekenhuizen of categorale ziekenhuizen toe te laten bij de PAZ. De naam van de sectie werd hierbij veranderd in “Psychologen Algemene/academische en categorale Ziekenhuizen”. Afgekort bleef dit eenvoudigweg PAZ.

1975

Brochures: In 1975 verscheen de eerste druk van de brochure “De klinisch psycholoog in het algemeen ziekenhuis”. Het doel was met name verwijzers en directies te informeren over de taak en functie van de klinisch psycholoog in het ziekenhuis. In 1985 verscheen een nieuwe versie hiervan, lange tijd bij leden bekend als het groene boekje. Inmiddels zijn we al aan de derde editie toe en er is een nieuwe versie ontwikkeld.

1972

Van werkgroep tot sectie van het NIP: De Werkgroep ‘Psychologen Algemene Ziekenhuizen’ werd erkend door het Nederlands Instituut van Psychologen (NIP). Hiermee werd de werkgroep PAZ een sectie van het NIP.

1970

De eerste bijeenkomst: In 1970 ontmoetten enkele van deze pioniers elkaar op een universitaire bijeenkomst. Zij vonden veel herkenning, steun en inspiratie bij elkaar. Zo ontstond het idee eens met de medisch psychologen bij elkaar te komen. Tot deze pioniers behoorden H. Benders, R. Ploegmakers-de Jonge en W. de Vries. Bij de eerste bijeenkomst voor medisch psychologen op 17 november 1970 waren 25 medisch psychologen aanwezig.

Er waren er op dat moment niet veel meer in Nederland. Er werd op deze eerste bijeenkomst meteen een bestuur gevormd en daarmee was de Werkgroep ‘Psychologen Algemene Ziekenhuizen’ een feit. Op de eerste ledenlijst stonden 32 namen.